ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΣΤΑΥΡΑΚΕΙΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

Τις περισσότερες φορές, τα ματαιωμένα όνειρα των παιδιών, προκαλούν αιμορραγικές πληγές που σκοτεινιάζουν με μιζέρια και φθόνο τις ζωές τους.

Κάποιες λίγες φορές, μετά από χρόνια και σκληρές μάχες, μερικοί άνθρωποι καταφέρνουν να κλείσουν αυτές τις πληγές τους και να ζήσουν με αξιοπρέπεια μια καλή, τίμια αν και ανεκπλήρωτη ζωή.

Κάποιες σπάνιες φορές, τα ματαιωμένα όνειρα πυροδοτούν πάθη αγάπης και κατάφασης.

Ο Μιχαλάκης του Σταυρακογιάννη, μέχρι να γίνει ο Μιχαήλ Ιωάννου Σταυρακάκης, πάλεψε με την απάνθρωπη εκμετάλλευση και με την άδικη ματαίωση των παιδικών του ονείρων.

 

«Εγεννήθην εις χωρίον Ανώγεια το έτος 1870...»

Με αυτές τις λέξεις ξεκινά την αυτοβιογραφία του.

 
Με έναν ξάδερφό του έφυγε χωρίς σκέψη στα 11 χρόνια του, για ένα αγύριστο ταξίδι, που κατά τη γνώμη του πατέρα του θα τον έκανε άνθρωπο. Όταν κάποτε επέστρεψε για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο Μιχαλάκης του Σταυρακογιάννη είχε γίνει πια, ο Μιχαήλ Ιωάννη Σταυρακάκης και δε χρειάστηκε παρά ελάχιστες λέξεις για να περιγράψει, τη βαθιά ουσία της επιστροφής του στη Νίδα του 1923.
 
Γράφει:
"Μπροστά στη σπηλιά είδα έναν βράχο τετράγωνο και ως φαίνεται αυτός ο βράχος ήτανε βωμός, το θυσιαστήριον, η Αγία Τράπεζα του ιερού. Μετά πήγαμε και καθίσαμε στου Χριστού τη βρύση και ήπια νερό που δε θα το λησμονήσω ποτέ μου. Το βράδυ κοιμήθηκα έξω από το μητάτο και έβλεπα το φεγγάρι όλην τη νύκτα τόσο μεγάλο και τόσο πλησίον όπου εθαύμασα. Ποτέ δεν είχα αντικρύσει τέτοιο μεγαλείο. Εδώ στην Αμερική τα άστρα και το φεγγάρι είναι πολύ μακράν από την γην."
Το Γυμνάσιο Ανωγείων, πριν χτιστεί σε βράχους και χώμα, ορθώθηκε πάνω στη μακρινή, θολή θέαση των άστρων και του φεγγαριού από την υγρασία και ζέστη του Σακραμέντο της Αμερικής. Μα και σε εκείνη την αλησμόνητη όπως λέει ο ίδιος, διαυγή ορατότητα προς το νεφέλωμα του Ωρίωνα, από το ύψος της θερινής Νίδας.
Της Νίδας των παιδικών ονείρων και πληγών του.
Εγγραφείτε στο Σύλλογο:

Ονοματεπώνυμο*
Διεύθυνση*
e-mail*
Τηλέφωνο
Αποστολή

Λίγη παραπάνω σιωπή, λέει ο ποιητής, μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αποτελεσματικά με μια λέξη, λίγη παραπάνω σιωπή μπορεί να κάνει την ίδια ζημιά με την αμετροέπεια ή τη χωρίς όριο επανάληψη, που θα πει οι απείραχτες μνήμες ή αφήνουν τον καιρό να πλαστογραφεί τα γεγονότα, ή ολότελα επιτρέπουν στο χρόνο να απλώνει τη σκόνη του  απάνω στα αξιομνημόνευτα, που θα πει, έρχεται, ώρα, που δεν παίρνει άλλη αναβολή το χρέος και πρέπει να παραμεριστεί το καθημερινό και να στραφεί ολάκερη η προσήλωσή μας σε εκείνο που αμνημόνευτο πεθαίνει.
0
Χρόνια Λειτουργίας
0
Απόφοιτοι
0
Περιοχές Καταγωγής

© 2021. ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΣΤΑΥΡΑΚΕΙΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ - ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΝΩΓΕΙΩΝ. Powered by antilipsis